این پژوهش بر اهمیت بهینه‌سازی در طراحی سازه‌ها تمرکز دارد. استفاده از مدل‌های بهینه‌سازی کمک می‌کند تا زمان و هزینه‌های طراحی کاهش یابد. در این تحقیق، بهینه‌سازی تیر بتنی مربعی 20 با ضخامت در 20 سانتی‌متر با استفاده از نرم‌افزار ANSYS و الگوریتم‌های ژنتیک انجام شد. هدف اصلی کاهش هزینه‌های ساخت با تنظیم ابعاد مقطع و تعریف محدودیت‌های طراحی است. پس از محاسبات 100 نسل، ابعاد بهینه تیر به ضخامت 50 سانتی‌متر و طول 1.2 متر بدست آمد. استفاده از الگوریتم‌های بهینه‌سازی در ساخت و ساز باعث توسعه سازه‌های کارآمدتر و اقتصادی‌تر می‌شود. این تحقیق به دلیل در نظر گرفتن جنس مصالح و سطح مقطع به عنوان متغیرهای طراحی، مدل واقع‌گرایانه‌تری ارائه می‌دهد و به یکپارچگی سازه با در نظر گرفتن حالت‌های حد نهایی، حالت‌های حد سرویس‌پذیری و شیوه‌های ساخت خوب می‌پردازد. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که استفاده از این روش‌ها به بهبود عملکرد سازه و کاهش هزینه‌های نگهداری نیز کمک می‌کند. علاوه بر این، مطالعه به بهینه‌سازی سایر اجزای سازه‌ای نیز قابل تعمیم است و می‌تواند به توسعه تکنیک‌های نوین در مهندسی سازه کمک کند.