هدف این پژوهش، بهینه‌سازی روش‌های ساخت بتن زهکش برای دستیابی به حداکثر مقاومت فشاری و افزایش نفوذپذیری آب با هدف استفاده بهینه در روسازی‌های نفوذپذیر است. در این مطالعه، تأثیر ترکیب مصالح و دانه‌بندی‌های مختلف بر خواص مکانیکی و هیدرولیکی بتن زهکش مورد بررسی قرار گرفت. به‌طور ویژه، دو نوع دانه‌بندی ارزیابی شد: نخست، دانه‌بندی‌های مبتنی بر آیین‌نامهACI522R-10 (89-8-7) و دوم، دانه‌بندی یکنواخت اختصاصی با اندازه ذرات بین الک‌های 2.36 تا 4.75 میلی‌متر. پژوهش حاضر، با هدف بهبود همزمان مقاومت فشاری و نفوذپذیری، ترکیبات متنوعی از مصالح و روش‌های ساخت را ارزیابی کرد.

نتایج نشان داد که استفاده از دانه‌بندی یکنواخت، به‌ویژه در محدوده مذکور، به افزایش قابل‌توجه مقاومت فشاری منجر شده و در عین حال نفوذپذیری آب نیز در سطح مطلوبی حفظ گردیده است. تمامی آزمایش‌ها با استفاده از بهینه‌ترین طرح اختلاط انجام شده‌اند و نتایج حاصل از مقایسه دانه‌بندی‌ها و روش‌های ساخت، تغییرات معناداری را در ویژگی‌های مکانیکی و نفوذپذیری آب نشان داده‌اند. این بهینه‌سازی در ترکیب مصالح و روش ساخت، کارایی بتن زهکش را برای ساخت روسازی‌های نفوذپذیر بهبود بخشیده و نشان داده است که می‌توان از آن به‌طور مؤثر برای مدیریت آب‌های سطحی و کاهش خطر سیلاب‌های شهری استفاده کرد. یافته‌های این تحقیق راهنمای ارزشمندی برای مهندسان و طراحان زیرساخت‌های شهری ارائه داده و کاربرد اقتصادی بتن زهکش با عملکرد و دوام بهینه را ممکن ساخته است.